Kasteel Hoekelum

Hoekelum kent een rijke en lange historie. In 1325 werd het kasteel bewoond door ene Randolf de Jager, de eerste bekende jagermeester van Hoekelum. In die tijd was het landgoed vele malen groter dan dat het nu is, wel zo'n 2000 ha. De familie de Jager had naast het kasteel ook het bijbehorende koetshuis, het boerderijtje(tegenwoordig kaasboerderij Hoekelum), een herenhuis, de kapel, het prieel en de ijskelder in het bezit. Vanaf 1400 is de naam "van Hoekelum" in gebruik genomen door de familie.   

Door de jaren heen wisselt Hoekelum van eigenaar door vererving en verkoop. Op 5 januari 1695 wordt het kasteel voor het laatst verkocht door Paul Frideborn, die het kasteel nog geen dag in zijn bezit heeft. De naam van de nieuwe eigenaar is dan Hessel van Lawick. Na deze verkoop wisselt Hoekelum alleen nog maar door vererving van eigenaar. Na het over lijden van Hessel van Lawick, laat hij Hoekelum na aan Sibilla Elisabeth van Balveren, afkomstig uit een oude adellijke familie uit de Betuwe. Zij laat het huis afbreken en herbouwen in de huidige vierkante vorm. Bij deze verbouwing, in 1735, moet ook de huidige conferentiezaal gebouwd zijn.

In 1819 komt Hoekelum in het bezit van de familie van Wassenaer. De van Wassenaers is één van de oudste nog levende adellijke geslachten van ons land. Hun naam wordt reeds in 1200 genoemd. De laatste baron van Wassenaer zal veel tegenslagen ondervinden in zijn leven. Zo verliest hij tijdens een skiwedstrijd in Zwitserland zijn enige zoon door een ongeluk. Tijdens de oorlogsjaren tussen 1940 en 1945 wordt de familie door de bezetter gedwongen het huis te verlaten, opnieuw een zware tegenslag voor de familie. Na de bevrijding in 1945 blijkt er veel inwendige schade te zijn toegebracht aan het huis, echter veel meubilair en schilderijen zijn gespaard gebleven. Het kasteel wordt door de baron hersteld. Twee weken later echter, na het herstel van het kasteel, sterft hij. Hij laat Hoekelum na aan zijn oudste dochter.